Naar betere afstemming tussen de wetten langdurige zorg

Wat zijn de highlights van de studiedag ‘Naar een betere afstemming tussen de wetten langdurige zorg’ op 14 maart 2019? Welke vragen worden er beantwoord?

Hoe stel je de zorgvraag in de langdurige zorg centraal in plaats van wet- en regelgeving? Hoe kun je de vier wetten die langdurige zorg bekostigen beter op elkaar afstemmen? En welke goede voorbeelden en initiatieven zijn er op dit gebied? Deze (en andere) vragen staan centraal op de studiedag over een betere toegankelijkheid van de langdurige zorg op 13 juni 2019 in Utrecht. Er zijn plenaire voordrachten, parallelsessies, flitspresentaties en workshops.

Waarom?

Patiënten en cliënten weten vaak niet bij welke instantie ze precies moeten aankloppen als ze langdurige zorg nodig hebben. Ze worden geregeld van het kastje naar de muur gestuurd. De verschillende zorgwetten, regels en geldpotjes staan te vaak centraal, in plaats van de burger. Dit blijkt uit het rapport Zorgen voor burgers uit mei 2018 van de Nationale Ombudsman: ‘Hoewel de overheid de zorg dichter bij de burger wilde brengen, is door systeemdenken in wet- en de regelgeving juist een versnippering ontstaan, met alle bureaucratische rompslomp van dien.’

Hoe vergemakkelijk je de toegang tot de langdurige zorg? Hoe stel je de zorgvraag centraal in plaats van wet- en regelgeving? En hoe kan je de vier wetten die langdurige zorg bekostigen beter op elkaar afstemmen? Tijdens de studiedag 13 juni krijgen deelnemers 25 tips hiervoor aangereikt.

Vier wetten

De vier genoemde wetten en hun afstemmingsproblemen zijn de volgende:

  1. De Wet Langdurige Zorg (Wlz) is erop gericht lichamelijke- en andere beperkingen op te heffen die levenslang blijven en op alle levensgebieden invloed hebben. Eigen regie en inzet van mantelzorgers komen minder aan de orde. Dat sluit niet aan op de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo) en de Jeugdwet. En als mensen langdurige beperkingen hebben en toch willen participeren, op welke wet doen zij dan in eerste instantie een beroep? Dit gebrek aan afstemming veroorzaakt veel ergernis bij adviseurs, intakers, cliënten en professionals.
  2. De Wmo beoogt eigen regie en participatie van cliënten te bevorderen. Wijkverpleegkundigen in de Zorgverzekeringswet doen hetzelfde. Maar zij zitten meestal niet in het sociale wijkteam van de Wmo. Ook hebben zij een eigen team van verzorgenden om zich heen die bij cliënten over de vloer komen. Dat zijn weer anderen dan de huishoudelijke hulpen van de Wmo. De Wlz, de Zorgverzekeringswet en de Wmo: in de praktijk ontbreekt vaak afstemming. Ook bij Beschermd wonen (valt onder de Wmo) van mensen met een ernstige psychiatrische aandoening met psychiatrische hulpverlening (Zorgverzekeringswet!) ontbreekt de afstemming. Wie maakt dat wenselijke zorg/leefplan voor beide zorgvormen?
  3. De Zorgverzekeringswet betaalt wijkverpleegkundigen, eerstelijnsverblijf en geriatrische revalidatie. Dat is meestal zorgverlening met een tijdelijk karakter. Maar wat te doen, als die tijdelijke zorg toch permanent nodig is? En als cliënten langdurig wijkverpleging nodig hebben, doen zij dan een beroep op het Wlz-thuispakket of op een samengesteld pakket van de andere wetten?
  4. De Jeugdwet bekommert zich onder meer om kinderen met verstandelijke en/of lichamelijke beperkingen. Deze wet tracht welzijn, zorg en onderwijs te integreren. Op papier is dat natuurlijk uitstekend. Maar hoe vindt de aansluiting met de geestelijke gezondheidszorg (Zorgverzekeringswet) en het vervoer van huis naar zorginstelling plaats(Wmo)?
Diverse invalshoeken

Er zijn twee plenaire sprekers op de studiedag, die verschillende invalshoeken en oplossingen behandelen. Conny Veldhuizen(Unitmanager Langdurige Zorg bij de NZa) opent het congres. Zij gaat in op de kansen en risico’s van Persoonsvolgende bekostiging. Persoonsvolgende zorg moet de norm worden in de langdurige zorg volgens de NZa. Hoe zorgt Persoonsvolgende bekostiging voor een betere toegankelijkheid van de langdurige zorg?

De tweede spreker is Sam van Bastelaere. Hij is strategisch adviseur Persoons Volgende Financiering voor mensen met een handicap. Van Bastelaere legt uit hoe de Persoons Volgende Financiering in Vlaanderen werkt. Dit is een tussenvorm van levering in natura van langdurige zorg en een persoonsgebonden budget. Welke lessen kan Nederland hieruit trekken?

Parallelsessies, workshops en flitspresentaties

Naast plenaire sprekers zijn er twee rondes met parallelsessies en workshops over uiteenlopende onderwerpen. Van oplossingen om pgb’s uit de vier wetten beter op elkaar af te stemmen tot het Intramuraal Persoons Volgend Budget en het meewegen van mantelzorg bij het indiceren van betaalde zorg. De verschillende sessies en workshops kan je hier bekijken. Tijdens de studiedag worden er ook flitspresentaties gegeven.

Praktische tips

Het congres eindigt met een plenair debat over de vraag: ‘Hoe kan je de vier wetten die langdurige zorg bekostigen beter op elkaar afstemmen?’ Daartoe leveren alle sprekers aan het einde van hun voordracht drie tips aan (take home messages).

Onderwerpen

Tijdens de studiedag worden de volgende vragen beantwoord:

  • Hoe kan je de vier wetten die langdurige zorg bekostigen beter op elkaar afstemmen? Waar zitten de knelpunten? Hoe kan het beter? En vooral: hoe stel je de behoefte van de patiënt hierbij centraal?
  • Hoe verhoudt de Wet langdurige zorg zich tot de Wmo, de Jeugdwet en Zorgverzekeringswet?
  • Zorgt persoonsvolgende bekostiging voor een betere toegankelijkheid van de langdurige zorg? Wat zijn de voor- en nadelen? Hoe kan het geïmplementeerd worden?
  • Hoe werkt de Persoons Volgende Financiering (PVF) in Vlaanderen? Is dit ook wenselijk in Nederland?
  • Hoe kun je pgb’s uit de vier wetten beter op elkaar af te stemmen?
  • Zorgt het integrale pgb voor een betere afstemming van pgb’s in de verschillende wetten?
  • Hoe kun je mantelzorg meewegen bij het indiceren van betaalde zorg in de vier wetten voor langdurige zorg?
Voor wie?

De studiedag over het verbeteren van de afstemming tussen de wetten in de langdurige zorg op 13 juni 2019 is interessant voor zorgmanagers, leidinggevende professionals en beleidsmakers van verpleeg- en verzorgingshuizen, thuiszorgorganisaties, zorgkantoren en andere langdurige zorgorganisaties. Maar ook voor leidinggevenden in de (langdurige) geestelijke gezondheidszorg, inkopers bij zorgverzekeraars, vertegenwoordigers van brancheorganisaties, ouderenbonden en patiënten- en gehandicaptenorganisaties, beleidsmedewerkers van overheidsinstanties, ervaren hulpverleners en alle anderen die geïnteresseerd zijn in het verbeteren en vereenvoudigen van de toegang tot langdurige zorg.

Prijs

340 euro (btw-vrij). Bij vijf deelnemers of meer geldt een speciaal tarief. Neem hiervoor contact op met congresorganisator Petra Schimmel op secretariaat@guusschrijvers.nl.

Organisatie

De Guus Schrijvers Academie organiseert de studiedag over het verbeteren en vereenvoudigen van de toegang tot de langdurige zorg.

Accreditatie

Accreditatie wordt aangevraagd.

Inschrijven en Contact

Wil je meer informatie over de studiedag ‘Naar een betere afstemming tussen de wetten langdurige zorg’ op 13 juni 2019 in Utrecht? Klik dan hier, bekijk de congrespagina met het uitgebreide programma en de sprekers en schrijf je in. 
Voor vragen kun je mailen of bellen met Petra Schimmel, secretariaat@guusschrijvers.nl, 06-53370437.

Geef een reactie

XHTML: U kunt de volgende tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>