Studiedag Indicatiestelling: actuele ontwikkelingen & afstemming wetgeving

Wat zijn de highlights van de studiedag ‘Naar een betere afstemming tussen de wetten langdurige zorg’ op 14 maart 2019? Welke vragen worden er beantwoord?

Hoe (goed) werkt de indicatiestelling in de dagelijkse praktijk? Welke goede voorbeelden en initiatieven zijn er op dit gebied? En hoe kun je de vier wetten die langdurige zorg bekostigen beter op elkaar afstemmen?  Deze (en andere) vragen staan centraal op de studiedag over de indicatiestelling in de zorg op 13 juni 2019 in Utrecht. Er zijn plenaire voordrachten en themagerichte studiesessies rond actuele onderwerpen.

Waarom?

Patiënten en cliënten weten vaak niet bij welke instantie ze precies moeten aankloppen als ze langdurige zorg nodig hebben. Ze worden geregeld van het kastje naar de muur gestuurd. De verschillende zorgwetten, regels en geldpotjes staan te vaak centraal, in plaats van de burger. Dit blijkt uit het rapport Zorgen voor burgers uit mei 2018 van de Nationale Ombudsman: ‘Hoewel de overheid de zorg dichter bij de burger wilde brengen, is door systeemdenken in wet- en de regelgeving juist een versnippering ontstaan, met alle bureaucratische rompslomp van dien.’

Hoe stel je de zorgvraag centraal in plaats van wet- en regelgeving? Hoe (goed) werkt de indicatiestelling in de dagelijkse praktijk? Welke goede voorbeelden en initiatieven zijn er op dit gebied? En hoe kun je de vier wetten die langdurige zorg bekostigen beter op elkaar afstemmen? Tijdens de studiedag op 13 juni krijgen de deelnemers op interactieve wijze veel informatie, goede voorbeelden en een groot aantal tips hiervoor aangereikt.

Vier wetten

De vier genoemde wetten en hun afstemmingsproblemen zijn de volgende:

  1. De Wet Langdurige Zorg (Wlz) is erop gericht lichamelijke- en andere beperkingen op te heffen die levenslang blijven en op alle levensgebieden invloed hebben. Eigen regie en inzet van mantelzorgers komen minder aan de orde. Dat sluit niet aan op de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo) en de Jeugdwet. En als mensen langdurige beperkingen hebben en toch willen participeren, op welke wet doen zij dan in eerste instantie een beroep? Dit gebrek aan afstemming veroorzaakt veel ergernis bij adviseurs, intakers, cliënten en professionals.
  2. De Wmo beoogt eigen regie en participatie van cliënten te bevorderen. Wijkverpleegkundigen in de Zorgverzekeringswet doen hetzelfde. Maar zij zitten meestal niet in het sociale wijkteam van de Wmo. Ook hebben zij een eigen team van verzorgenden om zich heen die bij cliënten over de vloer komen. Dat zijn weer anderen dan de huishoudelijke hulpen van de Wmo. De Wlz, de Zorgverzekeringswet en de Wmo: in de praktijk ontbreekt vaak afstemming. Ook bij Beschermd wonen (valt onder de Wmo) van mensen met een ernstige psychiatrische aandoening met psychiatrische hulpverlening (Zorgverzekeringswet!) ontbreekt de afstemming. Wie maakt dat wenselijke zorg/leefplan voor beide zorgvormen?
  3. De Zorgverzekeringswet betaalt wijkverpleegkundigen, eerstelijnsverblijf en geriatrische revalidatie. Dat is meestal zorgverlening met een tijdelijk karakter. Maar wat te doen, als die tijdelijke zorg toch permanent nodig is? En als cliënten langdurig wijkverpleging nodig hebben, doen zij dan een beroep op het Wlz-thuispakket of op een samengesteld pakket van de andere wetten?
  4. De Jeugdwet bekommert zich onder meer om kinderen met verstandelijke en/of lichamelijke beperkingen. Deze wet tracht welzijn, zorg en onderwijs te integreren. Op papier is dat natuurlijk uitstekend. Maar hoe vindt de aansluiting met de geestelijke gezondheidszorg (Zorgverzekeringswet) en het vervoer van huis naar zorginstelling plaats(Wmo)?
Diverse invalshoeken

Er zijn vier plenaire sprekers op de studiedag, die verschillende invalshoeken en oplossingen behandelen. Conny Veldhuizen(Unitmanager Langdurige Zorg bij de NZa) opent het congres. Zij gaat in op de kansen en risico’s van Persoonsvolgende bekostiging. Persoonsvolgende zorg moet de norm worden in de langdurige zorg volgens de NZa. Hoe zorgt Persoonsvolgende bekostiging voor een betere toegankelijkheid van de langdurige zorg?

De tweede spreker is Sam van Bastelaere. Hij is strategisch adviseur Persoons Volgende Financiering voor mensen met een handicap. Van Bastelaere legt uit hoe de Persoons Volgende Financiering in Vlaanderen werkt. Dit is een tussenvorm van levering in natura van langdurige zorg en een persoonsgebonden budget. Welke lessen kan Nederland hieruit trekken?

Daarna spreekt Marcel de Krosse. De Krosse is strategisch adviseur bij het Centrum Indicatiestelling Zorg. Hij gaat in op de vraag: hoe verhoudt de Wet langdurige zorg zich tot de Wmo, Jeugdwet en Zorgverzekeringswet?

De vierde spreker wordt binnenkort bekend gemaakt.

Thematische studiesessies

Naast plenaire sprekers zijn er in de middag twee rondes met interactieve studiesessies rond vier actuele thema’s:

  • Persoonsvolgende bekostiging in 2020
  • Actualiteiten en recente ontwikkelingen in indicatiestelling voor pgb’s
  • Afstemming van overlappende indicatiestelling binnen de ZVW, de WMO en de WLZ
  • De techniek van indicatiestelling, gespreksvoering en zorgbehoeftebepaling
Onderwerpen

Tijdens de studiedag worden de volgende vragen beantwoord:

  • Hoe kunnen we de indicatiestelling in de zorg verbeteren?
  • Hoe kan je de vier wetten die langdurige zorg bekostigen beter op elkaar afstemmen? Waar zitten de knelpunten? Hoe kan het beter? En vooral: hoe stel je de behoefte van de patiënt hierbij centraal?
  • Hoe verhoudt de Wet langdurige zorg zich tot de Wmo, de Jeugdwet en Zorgverzekeringswet?
  • Zorgt persoonsvolgende bekostiging voor een betere toegankelijkheid van de langdurige zorg? Wat zijn de voor- en nadelen? Hoe kan het geïmplementeerd worden?
  • Hoe werkt de Persoons Volgende Financiering (PVF) in Vlaanderen? Is dit ook wenselijk in Nederland?
  • Hoe kun je pgb’s uit de vier wetten beter op elkaar af te stemmen?
  • Zorgt het integrale pgb voor een betere afstemming van pgb’s in de verschillende wetten?
  • Hoe kun je mantelzorg meewegen bij het indiceren van betaalde zorg in de vier wetten voor langdurige zorg?
Voor wie?

De studiedag over de indicatiestelling in de zorg is interessant voor zorgmanagers, leidinggevende professionals en beleidsmakers van zorgkantoren, verpleeg- en verzorgingshuizen, thuiszorgorganisaties en andere langdurige zorgorganisaties. Maar ook voor leidinggevenden in de (langdurige) geestelijke gezondheidszorg, inkopers bij zorgverzekeraars, CIZ-indicatieadviseurs, vertegenwoordigers van brancheorganisaties, wijkteams, ouderenbonden, patiënten- en gehandicaptenorganisaties en alle anderen die geïnteresseerd zijn in het verbeteren en vereenvoudigen van de toegang tot langdurige zorg.

Prijs

340 euro (btw-vrij). Bij vijf deelnemers of meer geldt een speciaal tarief. Neem hiervoor contact op met congresorganisator Petra Schimmel op secretariaat@guusschrijvers.nl.

Organisatie

De Guus Schrijvers Academie organiseert de studiedag over de indicatiestelling en het verbeteren en vereenvoudigen van de toegang tot de langdurige zorg.

Accreditatie

Accreditatie wordt aangevraagd.

Inschrijven en Contact

Wil je meer informatie over de studiedag over indicatiestelling en wetgeving langdurige zorg op 13 juni 2019 in Utrecht? Klik dan hier, bekijk de congrespagina met het uitgebreide programma en de sprekers en schrijf je in. 
Voor vragen kun je mailen of bellen met Petra Schimmel, secretariaat@guusschrijvers.nl, 06-53370437.

Geef een reactie

XHTML: U kunt de volgende tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>