De VS omarmt Triple Aim; Nederland niet

Triple Aim heeft drie doelen: verbeteren van de gezondheid, verhogen van de kwaliteit van de zorg en verlaging van de zorgkosten. In de VS (en in andere landen) heeft de Triple Aim-gedachte zich de laatste jaren wijdverbreid. Nederland blijft achter. Zijn wij te zelfgenoegzaam?

Triple Aim

In 2008 formuleerde de arts Berwick drie doelen voor de zorg: verbeteren van de gezondheid van de bevolking 2. Verhogen van de kwaliteit van de zorg voor de individuele patiënt en 3. Verlaging van de kosten van de zorg per hoofd van de bevolking. Zijn artikel tref je hier aan. Het bereiken van deze drie doelen moet gelijktijdig plaatsvinden. En Iedere arts, verpleegkundige, directeur, zorgverzekeraar en beleidsmaker bij de overheid moet deze doelen nastreven. Als allen dat doen, wordt het onderlinge onderhandelen eenvoudiger. Want op hoofdlijnen willen alle partijen hetzelfde. Berwick deed zijn voorstellen als bestuursvoorzitter van het beroemde Amerikaanse Institute for Healthcare Improvement (IHI). Hij noemde de drie gelijktijdige doelen: de Triple Aim.

Affordable Care Act

Berwick verliet in 2010 de IHI en werd Obama’s belangrijkste adviseur voor de nieuwe Affordable Care Act (ACA), waarvoor de Nederlandse Zorgverzekeringswet model stond. Hij nam de Triple Aim mee: Die vormt sinds 2010 de doelstelling van het Amerikaanse zorgbeleid (Obamacare).

ACO’s

Om de Triple Aim te realiseren voerde de Amerikaanse regering naast de ACA nog twee andere veranderingen in. Zij introduceerde ten eerste de Affordable Care Organizations (ACO’s). Dat zijn combinaties van Medical Homes en ziekenhuizen die gezamenlijk onderhandelen met zorgverzekeraars. Medical Homes zijn het beste te vergelijken met Nederlandse gezondheidscentra met een uitgebreid takenpakket. De ACO’s werken met ingeschreven patiënten, zoals ook Nederlandse huisartsen een praktijk hebben met ingeschreven patiënten. Zij trachten zo veel mogelijk gezond gedrag bij bun patiënten te bevorderen. Zij mogen daarbij werken met financiële prikkels, bijvoorbeeld geld uitbetalen als patiënten een cursus volgen.

Abonnementstarief

Ten tweede is het mogelijk dat een ACO werkt met populatie gebonden betaling door de zorgverzekeraar, dat wil zeggen dat zij werken met een abonnementstarief per ingeschreven patiënt zoals Nederlandse huisartsen dat ook kennen. Zorgverzekeraar en ACO trachten hiermee het derde subdoel van Triple Aim, verlaging van de per capita zorgkosten, te realiseren.

Wisselend succes

Anno 2016, bestaan er meer dan 800 ACO’s in de VS. De ervaringen ermee zijn wisselend. Een uitzondering vormt het Alternative Quality Contract (AQC) van de zorgverzekeraar Blue Cross Blue Shield. Dat AQC realiseert de Triple Aim wel in hoge mate. Hierop kom ik terug in een van mijn volgende berichten.

Evaluatie

Zeven jaar na de publicatie van Berwick in 2008 evalueerde het genoemde IHI de invoering van Triple Aim wereldwijd. Je treft hier het artikel aan. De auteurs zijn blij dat de verspreiding ongekend groot is. Zij wijzen op drie implementatieproblemen. Ten eerste is moeilijk na te gaan of de Triple Aim wordt bereikt. Hiervoor zijn statistieken nodig op regionaal niveau die bijtijds openbaar gemaakt worden en stimuleren tot bijsturing. De infrastructuur hiervoor heet populatiemanagement. Ten tweede is de aanwezigheid van een integrator op ACO-niveau de achillespees van de combinaties van medical homes en ziekenhuizen. Als een medical home en een ziekenhuis binnen een ACO elkaar blijven wantrouwen en op de eigen centen blijven zitten, komt er weinig terecht van substitutie.

Bijscholing

Ten derde blijft bijscholing over Triple Aim achter. Kleinschalige successen worden dan niet uitgedragen. Er komt dan geen gemeenschappelijke taal tot stand. Die taal zou ertoe moeten leiden dat professionals bijvoorbeeld begrijpen wat per capita kosten zijn. Economen zouden moeten leren hoe ze om moeten gaan met kwaliteitsindicatoren.

Nederland

Vele landen omarmden de Triple Aim en de ACO’s. Nederland niet. Er kwamen bij ons geen gezamenlijke contracten met ingeschreven patiënten van ziekenhuizen en eerste lijn tot stand. Populatiegebonden bekostiging voor zorgaanbieders staat nauwelijks op de beleidsagenda’s. Populatie management met statistieken die snel beschikbaar zijn: het is er niet. Ik denk dat dit komt vanwege de wet van de remmende voorsprong. Ons land doet het al goed met haar zorgbeleid. Ik weet het en ben er trots op. Maar dat mag niet leiden tot een houding van zelfgenoegzaamheid. Daarom deze oproep: laten wij dit najaar Triple Aim, ACO’s, financiële prikkels voor gezond gedrag en populatiemanagement op de beleidsagenda’s zetten!

Masterclass

Wie zich verder wil verdiepen in bovenstaande zaken nodig ik graag uitdeel te nemen aan de Masterclass Geïntegreerd Zorgmanagement. Deze masterclass, die bestaat uit tien bijeenkomsten, is bestemd voor leidinggevenden en (aankomend) bestuurders in de zorg en start op 3 november 2016 in Utrecht. Centraal staat het geïntegreerd managen van kwaliteit, digitalisering, financiën en veranderingen. Ondergetekende geeft deze masterclass samen met Wim Schellekens (Strategisch adviseur en oud-hoofdinspecteur curatieve gezondheidszorg IGZ) en een aantal gastdocenten.

Geef een reactie

XHTML: U kunt de volgende tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>